Μια εντυπωσιακή τοιχογραφία 70 μέτρων αφηγείται την ιστορία της Χοιροκοιτίας

Δημοσιεύτηκε στις 04 Νοεμβρίου 2026

Η Χοιροκοιτία απέκτησε ένα νέο, ξεχωριστό σημείο αναφοράς, μέσα από την εντυπωσιακή τοιχογραφία «Χαίρε Κιτία», που φιλοτέχνησε ο καλλιτέχνης Rafael Stavrinou.

Με μήκος 70 μέτρα, το έργο ξεδιπλώνει την ιστορία, τις παραδόσεις και τους θρύλους της κοινότητας, συνδέοντας το νεολιθικό παρελθόν με τη συλλογική μνήμη και την πολιτιστική της κληρονομιά. Μια μεγάλη εικαστική αφήγηση που μετατρέπει έναν τοίχο σε ένα ταξίδι στον χρόνο.

Σύμφωνα με την ανάρτηση του καλλιτέχνη Rafael Stavrinou Artist:

"Χαίρε Κιτία" — Εκεί όπου ο χρόνος γίνεται εικόνα.

Η τοιχογραφία αφηγείται την πορεία της Χοιροκοιτίας μέσα στον χρόνο, με μια ενιαία, κινηματογραφική σύνθεση. Από τη ζωή των πρώτων κατοίκων της νεολιθικής εποχής μέχρι τους θρύλους της περιοχής, το έργο αναδεικνύει τη σχέση του ανθρώπου με την ιστορία του τόπου. Η ίδια η γη αποτελεί τον συνδετικό ιστό της αφήγησης. Τα βουνά, οι πέτρες και ο ουρανός διατρέχουν ολόκληρη την τοιχογραφία, δημιουργώντας ένα συνεχές τοπίο μέσα στο οποίο οι εποχές διαδέχονται η μία την άλλη.

Η αφήγηση ξεδιπλώνεται σε τρεις ενότητες:

Οι ρίζες:
Ο νεολιθικός οικισμός, οι καθημερινές δραστηριότητες και η σχέση των ανθρώπων με τη φύση ζωντανεύουν τις απαρχές της κοινότητας. Η απεικόνιση αυθεντικών αρχαιολογικών ευρημάτων συνδέει τη σύνθεση με την ιδιαίτερη ταυτότητα της Χοιροκοιτίας, δίνοντας ανθρώπινη διάσταση στο μακρινό παρελθόν.

Η μετάβαση:
Το παιδί που κοιτάζει προς την ελιά και το γεφύρι της περιοχής, συνδέουν τις δύο μεγάλες αφηγηματικές ενότητες. Ως αναγνωρίσιμα στοιχεία του τοπίου, αποκτούν και συμβολική σημασία: η ελιά εκφράζει τις ρίζες, τη σοφία και τη συνέχεια της ζωής, ενώ το γεφύρι αποδίδει το πέρασμα από τη μία εποχή στην άλλη.

Η μνήμη και ο θρύλος:
Η Ρήγαινα δεσπόζει στη σύνθεση, με το διαπεραστικό βλέμμα της, γεμάτο αυτοπεποίθηση να κοιτάζει προς τον ορίζοντα. Ο κόκκινος μανδύας και ο αετός ενισχύουν την αίσθηση αξιοπρέπειας και δύναμης που αποπνέει η μορφή της. Το Κάστρο και η Παναγία του Κάμπου προσθέτουν αναγνωρίσιμα σημεία της πολιτιστικής κληρονομιάς, φέρνοντας την ιστορία και την τοπική παράδοση σε διάλογο με τον θρύλο.

Στον ορίζοντα, τα διαδοχικά βουνά οδηγούν το βλέμμα προς τη μακρινή θάλασσα, δίνοντας βάθος και αίσθηση προοπτικής. Η μεγάλη πέτρα με την επιγραφή «ΧΑΙΡΕ ΚΙΤΙΑ» αποτελεί τον ποιητικό επίλογο της σύνθεσης. Ο μύθος λέει οτι η έκφραση, προήλθε απο τον χαιρετισμό που απεύθυνε η μυστηριώδης βασίλισσα, σε κάποια φίλη της απο το Κίτιον. Η εικαστική γλώσσα του έργου στηρίζεται επίσης στο κινηματογραφικό φως και στη συνέχεια ενός κοινού ουρανού, που ξεκινά απο την ανατολή και φτάνει στη δύση για να αποτυπώσει υποσυνηδειτά, το πέρασμα του χρόνου.

70m x 4m